സ്വപ്നം

അന്ന്

അവളെന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി ..

നനുത്ത വിരലുകളാല്‍ എന്‍റെ മുടിയിഴകള്‍ മാടിയൊതുക്കി

എന്‍റെ മിഴികളില്‍ ചൂടുള്ള നിശ്വാസങ്ങള്‍ പതിപ്പിച്ച് ....

അത് അവളായിരുന്നില്ലേ..??

എന്നെയുണര്‍ത്തിയ വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ക്ക്

അവളുടെ ഗന്ധമായിരുന്നില്ലേ ..?

അകന്നു പോകുന്ന കൊലുസിന്റെ കിലുക്കങ്ങള്‍

അവളുടെതായിരുന്നില്ലേ ..??

അറിയില്ല ...

ഇനിയും

ഒരു കൊടുംകാറ്റ് പോലെ അവള്‍ക്കു പാഞ്ഞുകയറിയെത്താനും

ഞാന്‍ തെളിച്ചുയര്‍ത്തിയ ആശ്വാസത്തിന്റെ ഇത്തിരിവെട്ടമണച്ചു

തിരിച്ചിറങ്ങിപ്പോകാനും

എന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ പടിവാതില്‍ ഇനിയും

മലര്‍ക്കെ തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്നതെന്തേ ..??

നിറമുള്ള കുപ്പിച്ചില്ലുകള്‍

നഷ്ടപ്രണയത്തിന്റെ വളപ്പൊട്ടുകള്‍ 


പ്രണയലേഖനങ്ങള്‍ 

രണ്ട്


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ദുബായ്‌   ജനുവരി 13

ഇന്ന് നിന്‍റെ എഴുത്ത് വന്നു...

പഴയ കാലഘട്ടത്തിന്‍റെ സുവര്‍ണ്ണ സ്മൃതികളിലേക്ക് എന്നെയവ പറിച്ചുനട്ടു ..

അണയാത്ത ആവേശത്തിന്‍റെ , പ്രണയത്തിന്‍റെ ലോകത്തേക്ക്

സ്നേഹത്തിന്‍റെ അപൂര്‍വ്വതയില്‍ അതിരുകളില്ലാതെ സ്വയം മറന്നു നമ്മള്‍  ..

വിദൂരതയില്‍ നിന്ന് ഒഴുകിയെത്തുന്ന ഓരോ എഴുത്തും ഗൃഹാതുരമാണ് .

ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനകള്‍ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നവ .

അകന്നിരിക്കുമ്പോഴാണ് സ്നേഹം കൂടുതലറിയുന്നത്

സ്നേഹിക്കപ്പെടാനും സ്നേഹിക്കുവാനുമുള്ള ത്വര നുരഞ്ഞു പൊന്തുന്നത്..

നടന്നു തീരത്ത വഴിത്താരകളില്‍ നഷ്ടപ്പെടാതെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച വളപ്പൊട്ടുപോലെ

നമ്മുടെ പ്രണയം ...

വീശുന്ന കാറ്റത്തും പെയ്യുന്ന മഴയത്തും ഇളകാതെ

ഹൃദയത്തിനകത്ത് ഒളിച്ചുവച്ച നമ്മുടെ മയില്‍പ്പീലി ..