ദര്ഭപ്പുല്ലിന്റെ ഒരു പിടി എന്റെ ശിരസ്സില് വാരിയിട്ട്
അവളെനിക്ക് ദീര്ഘായുസ്സുണ്ടാക്കി.....
പ്രതിബന്ധങ്ങള്ക്ക് തുണയായി
മഹാ ഗണപതിയെ നമസ്കരിച്ചു.....
ഗോശാല കൃഷ്ണന്റെ സോപാനങ്ങളില്
അവളുടെ മിഴിനീര്തുള്ളികള് വീണു ചിതറി .......
അവള് സ്വയമുരുകുകയായിരുന്നു....
പിന്നെ മെല്ലെ
ആ ദര്ഭപ്പുല്ലുകള് കരിഞ്ഞുണങ്ങി....
സ്വപ്നങ്ങളുടെ ആലിലയില് കരിനാഗങ്ങള്
ആഞ്ഞുകൊത്തി...
വേര് ജീര്ണ്ണിച്ചു കടപുഴകിയ ആ ഇലഞ്ഞിമരത്തെപ്പോലെ
ഒരു ദിവസം....
അന്ന് അവളുടെ നിലവിളികള്ക്ക് മുന്പില്
ക്ഷേത്രനടകളടഞ്ഞു......
മണിയടിയൊച്ചകള് നിലച്ചു....
കര്പ്പൂരത്തട്ടു മറിഞ്ഞു....
ഒടുവില്...
ബലിക്കല്ലില് തലയടിച്ച് അവളൊരു സിന്ദൂരപ്പൊട്ടു വരച്ചു....
അടഞ്ഞ ചുറ്റുമതിലകത്ത് ഞാനൊറ്റക്കായി.....
Posts
